O tropikalnych, śród­ziem­no­mor­skich i innych egzotycznych roślinach hodowanych w klimacie umiarkowanym, otrzymywanych z nasion.
niedziela, 29 kwietnia 2012
Passiflory ligularis - wzrost, cechy charakterystyczne.
Passiflory ligularis, inaczej granadille (o pomarańczowych owocach) rosną trochę wolniej niż te z poprzednich wpisów. Miały przedostatnią zimą dość ciężko - liście im opadały, strasznie się wyciągały, były cienkie i wiotkie. Teraz wyszły na szczęście na prostą i radzą sobie coraz lepiej. Przycinam je rzadziej niż inne marakuje, pędy owijam także wokół konstrukcji z drutów do wysokości około 60 cm i 70 cm. Ponad miesiąc temu przesadziłam je i teraz dostały trochę nawozu. Ich liście nie są tak błyszczące, są jasnozielone, na ogonkach liści są krótkie wypustki, u nasady ogonków przylistki, a wąsy są cieniutkie. Rosną po dwie w jednej donicy i nie będę ich już rozsadzać.

Pierwsze dwie granadille.



Drugie dwie granadille, widok od strony zwróconej do światła i drugi z boku. Co jakiś czas najlepiej je obracać, żeby rozkrzewiały się równomiernie.



Cienkie wąsy, jasno zielone łodygi, przylistki koło ogonków i wypustki na ogonkach.


Wygląd liścia - prosty i gładki.

sobota, 28 kwietnia 2012
Passiflora edulis - wzrost, cechy charakterystyczne.
Passiflory edulis (o purpurowych owocach) także rozrosły się mocno i także bardzo lubią wspinać się po innych roślinach oraz rzeczach w pobliżu nich. Przycięłam je około miesiąc temu i przesadziłam do większych donic. Z podlewaniem dostają trochę nawozu i rosną w najlepsze. W przeciwieństwie do flavicarpy mają cienkie wąsy, maleńkie zielone gruczoły u nasady liści, całkowicie zielone pędy i "ząbkowane" krawędzie liści. Ogólnie sprawiają wrażenie trochę delikatniejszych. Owijam je wokół konstrukcji z drutów - jedna miała wyższą i rośnie do około 75 cm, a druga do 55 cm. W przyszłości albo dość mocno będę je przycinać, albo zapewnię im większe i mocniejsze rusztowania.


Ta sama passiflora, widok po obróceniu.


Druga passiflora.


Maleńkie gruczoły u nasady liści, cienkie wąsy i zielone łodygi.



Ząbkowane krawędzie większości liści to cechy charakterystyczne tych passiflor.

Passiflory flavicarpa - wzrost, cechy charakterystyczne.
Passiflory flavicarpa (o żółtych owocach) rozrastały się bardzo szybko podczas mojej nieobecności na blogu. Ich liście są bardzo duże, ciemno-zielone, o gładkich brzegach, pędy grube i nieco purpurowe, wąsy zdecydowanie grubsze i mocniejsze niż u pozostałych passiflor. Obie flavicarpy są tak ukształtowane, że mają w tej chwili jakieś 60 cm wysokości. Gdy musiałam wyjechać na około miesiąc, po moim przyjeździe dosięgnęły karniszu i pięły się po nim... Przycięłam je parę tygodni temu i od tego czasu wszystkie nowe pędy próbujące piąć się po innych roślinach lub elementach pokoju owijam wokół konstrukcji z drutów, która jest wbita w ziemię. Regularnie muszę też odwijać wąsy męczennic z ich własnych pędów i liści, bo nie chcę, aby w ten sposób rośliny osłabiały same siebie. Po zimie opadło parę pożółkłych starych liści, lecz ogólnie opada ich bardzo mało. Gdy noce będą cieplejsze, wystawię wszystkie passiflory na balkon. Piją one bardzo dużo wody, czasem trzeba je podlewać nawet 2 razy dziennie, a niedawno były przesadzane do nowych, dużo większych donic. Lubie te rośliny bardzo i nie mogę się już doczekać kiedy w końcu będą kwitnąć. ;)





Grube wąsy, ciemno-bordowe pędy i ciemne gruczoły u nasady liści.



Duży błyszczący liść o gładkich brzegach.

niedziela, 13 listopada 2011
Passiflora edulis flavicarpa (żółta odmiana) - makro.
Porobiłam trochę zdjęć makro jednej passiflorze flavicarpa - nasiona z żółtego owocu. Widać ciemno-bordową barwę pędów, wąsy zawijające się w serpentyny i ciemne gruczoły u nasady liścia umożliwiające roślinie wydalanie nadmiaru wody, na których czasami pojawiają się duże krople gęstej, przezroczystej rosy.





poniedziałek, 27 września 2010
Trzy rodzaje passiflor.
Passiflory edulis żółte i purpurowe urosły znacznie przez ostatnie dwa miesiące, tylko passiflory ligularis (ostatnie zdjęcie) ciągle sprawiają problemy, a to przez to, że rosną od samego początku razem, po 3 w jednej doniczce. W tej chwili zostały tylko dwie ich doniczki, a w każdej po 2 rośliny, może dzięki temu odbiją. Edulis natomiast rosnąc pojedynczo bardzo szybko zaczęły wypuszczać liście właściwe i długie wąsy oplatające wszystko dookoła. Dostały prowizoryczne drabinki z drutów, mam nadzieję że im nie zaszkodzą. Żółta odmiana (pierwsze 3 zdjęcia) ma ciągle zabarwione na czerwono pędy i ciemniejsze liście (różnią się też nieco kształtem od drugiej odmiany). Purpurowe passiflory (następne 3 zdjęcia) nie są za to ani trochę purpurowe, lecz jasno zielone.








niedziela, 20 czerwca 2010
Edulis flavicarpa - żółta odmiana.
Passiflory trochę urosły i przeniosłam je spod świetlówki na mocno nasłoneczniony wschodnio-południowy parapet. Mają w tej chwili 11 i 14 cm.
piątek, 09 kwietnia 2010
Passiflory flavicarpa - postępy.
Dwie żółte passiflory mają po 6 i 7 cm. Niedawno przesadziłam je z perlitu i keramzytu do ziemi. Jak widać, kształt liści od samego początku różni się od zwykłych passiflor edulis (flavicarpa jest odmianą edulis).

Passiflory edulis - postępy.
Purpurowe marakuje rozwijają kolejne liście, przesadziłam je do osobnych doniczek. Obie mają po ok. 10 cm. Jak widać pojawiły się żółte przebarwienia na liściach, lecz tylko na tych, które były zwrócone do okna, czyli przebarwienia powstały od intensywnego słońca (parę razy takie było). Ziemię mają świeżą i odpowiednią, więc to raczej nie niedobory. Jednej opadły już pożółkłe liście, a następne są na razie zdrowe, dlatego wydaje się taka łysa w porównaniu do drugiej. Liście mogły po części opaść też przez przelanie, bo czasami na parę dni zostawiam rośliny pod opieką domowników, a wtedy nigdy nie mogę być pewna co się z nimi działo pod moją nieobecność. ;]


sobota, 27 lutego 2010
Passiflora edulis flavicarpa - kiełkowanie.
Żółte marakuje zaczęły kiełkować. Posadziłam je w keramzycie z dodatkiem perlitu wokół nasion. Nawadnianie odbywa się metodą podsiąkania. Pojemnik z keramzytem znajduje się kilka centymetrów nad dnem większego pojemnika z wodą, zanurzony jest do połowy lub 1/3. Taka doniczka stała do czasu kiełkowania nad kaloryferem, gdy pojawiła się pierwsza siewka (widoczna na poniższym zdjęciu), przeniosłam pojemnik na stanowisko położone 15 cm pod świetlówką. Siewki mają po 2 cm wysokości, ładne liścienie i na razie raczej niczego im nie brakuje, lecz sama woda niedługo im nie wystarczy. Nie będę stosować rozcieńczania specjalnych pożywek do hydroponiki (zbyt czasochłonne), więc moje siewki czeka za jakiś czas przeprowadzka do ziemi, jednakże taki sposób na doprowadzenie do kiełkowania sprawdził się całkiem dobrze, papaje też już kiełkują w keramzycie. Marakujom zajęło to od posadzenia 2 tygodnie, papajom natomiast 3-4 tygodnie.

sobota, 30 stycznia 2010
Passiflora edulis - odmiana flavicarpa.
Niedawno zakupiłam żółtą odmianę Marakui jadalnej. >>Tutaj<< można zobaczyć, jak wygląda w pełni dojrzały owoc cały i w przekroju. Owoce, które były dostępne w sklepie były prawie całe zielone. Niestety podczas oczekiwań na zmianę koloru mojego owocu na żółty, skórka zaczęła się psuć, więc zjadłam go i wydobyłam trochę nasion. Owoc w środku wygląda tak samo, jak owoce purpurowe, jedynie nasiona mają brązowy kolor, a nie czarny, choć nie mogę być pewna, czy nie było to spowodowane niedojrzałością owocu. Poniżej zdjęcie mojego owocu. Miał około 10 cm średnicy (owoce te są znacznie większe od odmiany purpurowej). 8 nasion zasadziłam metodą hydroponiki, zobaczymy co z tego będzie...
Passiflory ligularis - słodkie granadille.
Siewki mają w tej chwili od 8 do 23 cm wysokości. Jest ich aż 10. Dolne liście regularnie żółkną i opadają. Na wiosnę pędy marakui skraca się o 1/3. Jeszcze przed skróceniem ich, przesadzę je do nowej, lepiej zdrenowanej ziemi i zapewnię kratki wbijane w ziemię, po których marakuje mogłyby się piąć.
Nowe marakuje (passifory) purpurowe.
Dwie siewki pochodzą z nasion z małych, purpurowych owoców. Jest to tzw. purpurowa odmiana Passiflory edulis - Męczennicy jadalnej. Dorosła postać liści powinna być 3-klapowa o piłkowanych brzegach. Siewki mają około 6 cm wysokości.
sobota, 17 października 2009
Granadille przed rozsadzeniem.
Marakuje granadille wypłowiały trochę w ostrym słońcu lata, a także zagęszczenie nie posłużyło im. W tej chwili 10 siewek jest rozsadzone po 3 i 4 sztuki w doniczce. Najwyższa z nich ma 14 cm.

poniedziałek, 24 sierpnia 2009
Passiflora edulis, odmiana purpurowa.
Udało mi się zdobyć te właśnie owoce, wielkości 5-6 cm. Passiflora, czyli inaczej Męczennica jadalna lub marakuja. Jest to pnącze dorastające do długości 8 m. Odmiana purpurowa jest samopylna. Na pierwszym zdjęciu widnieją niedojrzałe owoce - gładkie i twarde, jeszcze nieco zielone. Na drugim zdjęciu owoce są już dojrzałe - purpurowe, pomarszczone i miękkie. W smaku kwaskowate, mają intensywny aromat. O postępowaniu z nasionami i hodowli pisałam tutaj.



środa, 22 lipca 2009
Marakuje - postępy.
Marakuje mają się dobrze.
sobota, 04 lipca 2009
Granadille - postępy.
Marakuje granadille rosną szybko, oto ich aktualny stan.
sobota, 27 czerwca 2009
Kiełkujące granadille.
8 nasion wykiełkowało równocześnie, kiełkowanie trwało 2 tygodnie.
piątek, 12 czerwca 2009
Nasiona granadilli.
Granadilla w końcu dojrzała, zrobiła się cała brązowa i nieco miękka. W smaku słodka, kojarzy się trochę ze smakiem liczi. Owoc wygląda w środku bardzo ciekawie, dlatego umieszczam kolejną porcję zdjęć.


czwartek, 11 czerwca 2009
Passiflora - hodowla, uprawa.
Gatunki Passiflory są zwane także męczennicami jadalnymi lub marakujami. Nasiona pobieramy z owoców, których skórka ma brązową (Passiflora ligularis), purpurową (Passiflora edulis purpurowa) lub żółtą (Passiflora edulis flavicarpa) barwę i łatwo ugina się pod palcami. Nasiona posadzone od razu po wyjęciu z dojrzałego owocu kiełkują po 10-20 dniach. Przechowywane nasiona mają mniejszą zdolność do kiełkowania. Podłoże powinno zawierać dużo organicznej materii, może składać się z torfu, kory z drzew iglastych, piasku i gliny w proporcjach 4:2:1:1. Ziemia nie może być zasadowa, więc najlepiej podlewać odstaną mieszanką wody kranowej z wodą przegotowaną lub zakwaszać wodę kranową specjalnymi preparatami. Sadzić na głębokość 1-3 cm. Umieścić w bardzo jasnym miejscu. Można przesadzać do osobnych pojemników, gdy siewki osiągną 30 cm długości.

Powinna być hodowana w pełnym słońcu, więc byłoby dobrze, aby wiosną i latem stała na dworze. Im większa jest ekspozycja rośliny na słońce, tym częściej trzeba spryskiwać ją wodą. Wiosną należy nawozić nawozami wieloskładnikowymi, najlepiej w pełni organicznymi. Większość gatunków marakui nie jest odporna na mrozy. Zimą należy zapewnić Passiflorze ligularis temperaturę w okolicy 15°C, lecz nie niższą niż 13°C. Passiflora edulis powinna zimować w temperaturze 6-8°C. Zimą należy zapewnić roślinom także jasne pomieszczenie i dość mocno ograniczyć podlewanie. W Marcu możemy wnieść rośliny do cieplejszego pomieszczenia, ponieważ wtedy zaczynają rozwijać się nowe pędy. Passiflory przesadza się także w Marcu, co 2-3 lata. Przed wybudzeniem się rośliny z zimowego spoczynku (na początku Marca) należy przyciąć wszystkie pędy o 1/3 lub półroczne siewki na wysokości 10-15 cm od ziemi, czyli nad 4-8 oczkiem. Wspomaga to rozkrzewianie się i przyspiesza czas pierwszego kwitnienia. Jesienią, po dojrzeniu owoców można także skrócić zbyt długie pędy. Marakuja, jako pnącze, posiada wąsy. Nie należy dopuścić to tego, aby wąsy oplątywały pędy, ponieważ to osłabia kwitnienie. Należy zapewnić roślinie podpory i w razie potrzeby przywiązywać do nich pędy. Korzenie rosną płytko, więc roślina czerpie duże korzyści z organicznej wyściółki na wierzchu podłoża. Podlewać należy regularnie, ziemia powinna być stale wilgotna podczas owocowania.

Pochodzi z górskich rejonów Meksyku i Ameryki Środkowej. Passiflora jest pnączem, potrzebuje podpory do wspinania się, jest szybko rosnąca, posiada duże ozdobne kwiaty, które pozostają otwarte przez maksymalnie 2 dni. Roślina kwitnie po raz pierwszy po 1-3 latach. Aby powstały owoce, kwiaty Passiflory ligularis muszą zostać zapylone ręcznie, ponieważ nie są samopylne. Kwiaty innych odmian, pomimo samopylności, zapyla się ręcznie z uwagi na budowę kwiatów. Owoce dojrzewają 70-80 dni po zapyleniu.
środa, 10 czerwca 2009
Marakuja - nowy nabytek.
Granadilla (Passiflora ligularis) jest gatunkiem marakui. Długość owocu to 7,5 cm (bez szypułki). Pomarańczowa skórka pokryta drobnymi łatkami jest twarda i gładka. Pochodzi z górskich rejonów Meksyku i Ameryki Środkowej. Owoc jest dojrzały, gdy skórka osiąga ciemnopomarańczową lub brązową barwę, jest lekko wysuszona i łatwo ugina się pod palcami. Miąższ oraz liczne nasiona są jadalne. Passiflora jest pnączem, potrzebuje podpory do wspinania się, jest szybko rosnąca, odmiana granadilla posiada ozdobne kwiaty o białych płatkach i fioletowej koronie. Nasiona posadzone od razu po wyjęciu z dojrzałego owocu kiełkują po 10-12 dniach. Roślina kwitnie po raz pierwszy po 1-3 latach.

Zakładki:
Owoce z bloga
Przydatne akcesoria
Uprawa i sadzenie
Informacje pomocne
Linki
Nasiona
Szukaj roślin i nasion:



jak zrobic licznik

statystyka
Wszystkie teksty i zdjęcia na tej stronie są moją własnością (jeśli nie zostało zaznaczone inaczej) i rozpowszechnianie ich jako swoich jest zabronione. Nie zezwalam na umieszczanie reklam sklepów internetowych w komentarzach.

W sprawie wymiany linkami i programów partnerskich proszę o kontakt na mail.
RSS wpisy

Walutomat.pl - wymiana walut w Internecie